OLUŞAN FAZLA MANYETİK ENERJİNİN KAYNAĞI NERESİ?

 

 OLUŞAN FAZLA MANYETİK ENERJİNİN KAYNAĞI NERESİ?   

Oluşan ve harcanan ekstra manyetik enerjinin kaynağı, nasıl elde edildiği üzerinde durulması gereken başka bir önemli konudur. Yukarıdaki deney sırasında gözlemlenebilir şekilde sisteme elektrik enerjisi dışında fazladan eklenen bir enerji görülmektedir ve buda ek bir enerji kaynağı gerektirmektedir. Burada atom üstü boyutta sistemin toplam enerjisini artıracak şekilde oluşup harcanan ekstra manyetik enerjinin kaynağı ile ilgili genel olarak iki seçenek bulunmaktadır:

1. Seçenek: Tüm enerji kaynaklarında olduğu gibi burada da harcanan manyetik enerji kendisini meydana getiren kaynağı azaltma ve tüketme yönünde hareket edecektir. Kalıcı mıknatıslarda etkileşim şiddetinde değişim devam ettikçe sürekli oluşan enerjinin kaynağı sadece elektronların spin ve orbital hareketlerinden dolayı sahip oldukları açısal momentten kaynaklanan enerjidir ve sisteme artı olarak sağladıkları manyetik enerjiyi oluşturmaya devam edebilmek için elektronların bu enerjiyi oluşturan özelliklerinde ait oldukları atom ana yapısını değiştirmeyecek şekilde bir değişme ve azalma meydana gelmektedir. Mesela elektron spin ve orbital dönüş hızlarında henüz gözlemleyemediğimiz şekilde azalma veya değişme meydana geliyor ve eşlenmemiş elektronlar etkileşim olduğu sürece kinetik enerjilerinin çok çok az kısmını yıllar içinde kaybediyor veya bazende daha az enerji içeren orbital seviyelere veya enerji bantlarına doğru kayıyor olabilir. Kalıcı mıknatısları oluşturan atomlardaki elektronların enerji bant teorisine herhangi bir enerji bandına tutunabilmeleri nedeniyle elektronlarındaki ek manyetik enerjiye dönüşen çok çok az miktardaki enerji azalmaları doğal atom veya madde yapılarını bozmayacaktır.

2. Seçenek: Bu enerjinin kaynağı atomlar içinde henüz gözlemleyemediğimiz farklı bir şekilde mıknatısların etkileşimleri sırasında sürekli oluşturduğu enerji ile kalıcı mıknatıslardaki elektronların açısal momentlerine bağlı enerjilerinde azalmaya doğru gidilirken bu eğilimin aksi yönünde elektron spin, orbital hareketi, hız ve enerji seviyelerini sabit tutabilmek için kendisi enerji harcamakta ve değişmelerine veya azalma olmasına izin vermemektedir.

 Her iki şekilde de enerji oluşum ve harcanımı atomun ana yapısı değişmeyecek düzeylerde sadece dinamik etkileşimler sırasında olacak, sıradan incelemelerde gözlemlenemeyecek kadar az miktarlarda ve yıllara yayılacak şekilde çok çok yavaş hızlarda gerçekleşecektir. Yine her iki seçenekte de atom üstü boyutta gözlemlenebilir şekilde sisteme eklenen manyetik enerjiye eşit şekilde atom altı düzeyde bir enerji kaybı gerçekleşmiş olacaktır. İlk seçenek atom ana yapısının değişmesine ihtiyaç olmadan enerji kaynağı olabileceğini basit şekilde açıklayabildiği ve yıllar içinde kalıcı mıknatıslarda manyetik kutup güçlerinde çok azda olsa azalmanın gerçek hayatta da gerçekleştiği bilinmesi nedeniyle çok daha kabul edilebilir niteliktedir.